آن گاه كه رويش از بُن را شروع كردم و در دل خاك در پي روزنه اي براي ابراز وجودم مي گشتم، به تكاپو افتادم. در وراي خاك ها و سنگ ها بسياري ديدم ....

.... اما در آن هنگام كه تاريكي اطرافم را پوشانده بود. مهر را ديدم، خورشيد را ديدم،  باران و رحمتش را ديدم و تصميم گرفتم چيزي به جز اين باشم و شروع كردم ....

زيرا كه ديگر فهميده بودم كه در اين راه، آسودگي نيست. خاك ها، سنگ ها، تحمل ساقه ها.

و آنگاه كه تحمل كردم تمام تجربه ها را

رو به خود گفتم حال چيستم ؟ نگاهي به بالاي خود افكندم

و سروي ديدم كه در بهارش و تابستانش، در زمستان و پائيزش

هميشه سبز است.

زندگي موهبتي است الهي ، نحوه ي زندگي شما جبران محبتي از جانب شما به ايزد يكتاست .

شما چگونه به زندگي نگاه مي كنيد ؟ اگر از آن دسته آدمهايي هستيد كه مرتب مي گويند : « اي بابا ، از ما گذشته » بد نيست بدانيد كه :

به ميكل آنژ در 71 سالگي مأموريت دادند به كارهاي نقاشي كليساي سيستين رسيدگي كند .

گراندما موسي اولين نقاشي خود را در سن 71 سالگي بر روي كاغذ آورد .

گاليله در 74 سالگي آخرين كتابش را نوشت .

پابلو كسلز در 87 سالگي كنسرتي در كاخ سفيد اجرا كرد .

سوزان آنتوني رهبر نهضت آزادي زنان تا سن 80 سالگي هدايت گروه را بر عهده داشت و در ميتينگ هايي كه اداره مي كرد هميشه در صف جلو طبل مي نواخت .

و برنارد شاو در سن 96 سالگي هنگامي كه براي چيدن ميوه از درختي بالا رفته بود ، به زمين افتاد و پايش شكست .

شما چند ساله هستيد ؟ گمان نمي كنم از برنارد شاو مسن تر باشيد . پس هر وقت تصميم گرفتيد ، درهاي ترديد را ببنديد . به خاطر داشته باشيد كه شكست چيزي نيست جز دست كشيدن از تلاش .

به اميد اينكه تمام روزهاي عمرتان را زندگي كنيد .